جز بر سر آب خس نمی آید

خورشید بلند را چه کم بیشی

کش سایه ز پیش و پس نمی آید

چون در قعر است در وصل تو

در پای فراق تو شوم پامال

چون وصل تو دسترس نمی آید

عطار که چینه تو می چیند