ز عشقت چون کنم توبه که از عشق

چنین دانم که راتب می نماید

عجب برجی است درج دلستانت

که دو رسته کواکب می نماید

نخستین مست تایب می نماید

بسی با عشق تو عقلم چخیده است

ولی عشق تو غالب می نماید