دل چو بنواخت ارغنون وصال

در دو چشمم ز گریه نم برسید

جان همی خواند عهدنامه تو

چون به نامت رسید دم برسید

زود بگسست و زیر و بم برسید

در دم دل ز نقش سکه عشق

نقش مطلق شد و درم برسید