در دو چشمم ز گریه نم برسید

دلم از بس که خورن بخورد از او

در همه کاینات غم برسید

بی تو از بس که چشم من بگریست

جان همی خواند عهدنامه تو

چون به نامت رسید دم برسید

دل چو بنواخت ارغنون وصال