بی تو از بس که چشم من بگریست

چون به سر می نشد قلم برسید

دلم از بس که خورن بخورد از او

در همه کاینات غم برسید

در دو چشمم ز گریه نم برسید

جان همی خواند عهدنامه تو

چون به نامت رسید دم برسید