گفتم از درد تو دل نیک شود، گفتا نی

چون تو در هر طرفی هست مرا کشته هزار

گفتم اندر حرم وصل توام ماوی بود

گفت اندر حرم شاه که را باشد بار

گفتم از رنج تو دل باز رهد، گفتا دشوار!

گفتم از دست ستم های تو تا کی نالم

گفت تا داغ محبت بودت بر رخسار