گفتم ای جان جهان چون که مرا خواهی سوخت

گفتم از رنج تو دل باز رهد، گفتا دشوار!

گفتم از دست ستم های تو تا کی نالم

گفت تا داغ محبت بودت بر رخسار

بکشم زود وزین بیش مرا رنجه مدار

در پس پرده شد و گفت مرا از سر خشم

هرزه زین بیش مگو کار به من بازگذار