درنگر و ز خاکشان، حسرت تن به تن نگر

از سر خاک دوستان، سبزه دمید خون گری

ماتم دوستان مکن، رفتن خویشتن نگر

جمله خاک خفتگان، موج دریغ می زند

فکر کن و به چشم دل، حال گذشتگان ببین

ریخته زیر خاکشان، طره پرشکن نگر

آنکه حریر و خز نسود، از سر ناز این زمان