من بی تو دریده پیرهن باز

چون در تو نمی توان رسیدن

نومید نمی توان شدن باز

درد تو رسیده تمام است

چون لاف وصال تو می زنم من

چون پرده کنم ازین سخن باز

چون می دانم که روز آخر