چون می دانم که روز آخر

من بی تو دریده پیرهن باز

چون لاف وصال تو می زنم من

چون پرده کنم ازین سخن باز

حسرت ماند ز من به تن باز

از قرب تو کان وطنگهم بود

دل مانده ز نفس راهزن باز