پیش آید به جان فشانی باز

خود ز جان دوستی تو هرگز جان

ندهی ور دهی ستانی باز

گر چو پروانه عاشقی که به صدق

چه بود ای دل فرو رفته

خبری گر به من رسانی باز

تا کجایی چه می کنی چونی