چون به یکدم تو گم شدی با خویش

می شود کشف در نشیب و فراز

گرچه هر لحظه صد جهان یابی

خویش را ذره ای نیابی باز

چون توانی شد آگه از دمساز

تا تو هستی تو را به قطع او نیست

ور نه ای فارغی ز ناز و نیاز