چون توانی شد آگه از دمساز

گرچه هر لحظه صد جهان یابی

خویش را ذره ای نیابی باز

چون به یکدم تو گم شدی با خویش

تا تو هستی تو را به قطع او نیست

ور نه ای فارغی ز ناز و نیاز

او تو را نیست تا تو آن خودی