بر فرق کنم نثار پیوستش

چون ماه که رخش حسن می تازد

صد غاشیه کش به دلبری هسش

صد جان باید به هر دمم تا من

جانا دل من که مرغ دام توست

از دام تو دست کی دهد جستش

عقلی که گره گشای خلق آمد