از دام تو دست کی دهد جستش

صد جان باید به هر دمم تا من

بر فرق کنم نثار پیوستش

جانا دل من که مرغ دام توست

عقلی که گره گشای خلق آمد

سودای رخ تو رخت بربستش

عطار به تحفه گر فرستد جان