بگذار در آن دردش وز دست بمگذارش

ای کاش چو دل برد او بارش دهدی باری

چون بار دهد دل را چون دل ندهد بارش

جانا چو دلم دارد درد از سر زلف تو

بردی دلم و پایش بستی به سر زلفت

دل باز نمی خواهم اما تو نکو دارش

تا بو که به دست آرم یک ذره وصال تو