هوش به من باز کی آید که من

عاشق خشم تو و جوش توام

خط چه کشی بر من غمکش از آنک

مست خط غالیه پوش توام

تا به ابد رفته ز هوش توام

گرچه به گویایی من نیست کس

یک شکرم ده که خموش توام