روی خود ز آستین مپوش که من

بی تو چون موی از میان توام

نیم جان داشتم غم تو بسوخت

گر کنون زنده ام به جان توام

روی بر خاک آستان توام

می ندانم من سبکدل هیچ

تا چرا رایگان گران توام