اما هزار جان عوض آن گرفته ام

تا دیده ام رخ تو کم جان گرفته ام

چون ز لبت نبود مرا روی یک شکر

ای بس که پشت دست به دندان گرفته ام

تا آب زندگانی تو دیده ام ز دور