در پا فتاده گوشه هجران گرفته ام

تا آب زندگانی تو دیده ام ز دور

دور از رخ تو مرگ خود آسان گرفته ام

چون توشه وصال توام دست می نداد

چون بر کمان ابروی تو تیر دیده ام

گر خواست وگرنه کم جان گرفته ام

آوازه لب تو ز خلقی شنیده ام