چون توشه وصال توام دست می نداد

ای بس که پشت دست به دندان گرفته ام

تا آب زندگانی تو دیده ام ز دور

دور از رخ تو مرگ خود آسان گرفته ام

در پا فتاده گوشه هجران گرفته ام

چون بر کمان ابروی تو تیر دیده ام

گر خواست وگرنه کم جان گرفته ام