برهم دریده پرده ز تر دامنی چشم

از ابر چشم عادت طوفان گرفته ام

گرچه ز چشم خاست مرا عشق تو چو اشک

این جرم نیز بر دل بریان گرفته ام

کو را به دست ابر گریبان گرفته ام

گفتی که من به کار تو سر تیز می کنم

کین پر دلی ز زلف زره سان گرفته ام