کین پر دلی ز زلف زره سان گرفته ام

برهم دریده پرده ز تر دامنی چشم

کو را به دست ابر گریبان گرفته ام

گفتی که من به کار تو سر تیز می کنم

خونی گشاد از همه سر تیزی توام

وین تجربه ز ناوک مژگان گرفته ام

چون تو ز ناز و کبر نگنجی به شهر در