زانکه از دریا به شست افتاده ام

نیستی من ز هستی من است

نیستم زیرا که هست افتاده ام

می تپم چون ماهیی دانی چرا

بی خودم کن ساقیا بگشای دست

زانکه در خود پای بست افتاده ام

دست دور از روی چون ماهت که من