چون صومعه و میکده را اصل یکی بود

از دلق برون آمدم از زرق برستم

از صومعه با میکده افتاد مرا کار

می دادم و می خوردم و بی می ننشستم

تسبیح بیفکندم و زنار ببستم

در صومعه صوفی چه شوی منکر حالم

معذور بدار ار غلطی رفت که مستم