تقدیر چنین بود و قضا نیست به دستم

یک جرعه از آن باده اگر نوش کنی تو

عیبم نکنی باز اگر باده پرستم

اکنون که مرا کار شد از دست، چه تدبیر

عطار درین راه قدم زن چه زنی دم

تا چند زنی لاف که من مست الستم