عطار درین راه قدم زن چه زنی دم

عیبم نکنی باز اگر باده پرستم

اکنون که مرا کار شد از دست، چه تدبیر

تقدیر چنین بود و قضا نیست به دستم

تا چند زنی لاف که من مست الستم