در خرمن خشک و تر فکندم

تا من صفت لب تو کردم

بس سوز که در شکر فکندم

بی خوشه زلفت آتشی صعب

از حلقه آسمان قمر را

بی چهره تو به در فکندم

همتای تو در جهان ندیدم