ز مشرقی که ازو آفتاب حسن تو تافت

ز تر و خشک لب خشک و چشم تر دیدم

به عالم که ز وصلت سخن رود آنجا

هزار تشنه به خون غرقه بیشتر دیدم

هزار عرش اگر بود مختصر دیدم

چو در صفات توام آبروی می بایست

فرید را سخنی همچو آب زر دیدم