چون کرد فراق تو زبان بندم

کز باده عشق سر گران دارم

گفتم چو به تو نمی رسم باری

نامت همه روز بر زبان دارم

چه روز و چه روزگار آن دارم

چون کار نمی کند فغان بی تو

از دست غم تو چون فغان دارم