گفتم که گوش دار ز عطار یک سخن

بادی به دست مانده و بر خاک آن درم

گفتم بیا و خانه فروشی بزن مرا

گفتا برو که من ز چنین ها نمی خرم

گفتا خمش که سر به سخن در نیاورم