حرمت گرچه مرا روی نمود

کایمن از مدح و ذمت می میرم

زنده بی سر از آنم که چو شمع

سر خود بر قدمت می میرم

روی سوی حرمت می میرم

آستین چند فشانی بر من

که میان حشمت می میرم