تا چرا من ز دمت می میرم

به ستم رزق هرگه که دهی

می خورم وز ستمت می میرم

دم عیسی است تورا وین عجب است

من بمیرم ز تو روزی صد بار

تا نگویی که کمت می میرم

لیک چون لعل توام زنده کند