به ستم رزق هرگه که دهی

زار زیر علمت می میرم

تا شدم زنده دل از خط خوشت

سرنگون چون قلمت می میرم

می خورم وز ستمت می میرم

دم عیسی است تورا وین عجب است

تا چرا من ز دمت می میرم