بر سر پایم نشسته سر چه فرازم

چون نفسی دیگرم ز عمر امان نیست

این نفسی چند در هوس به چه تازم

چو گل یک روزه در میانه صد خار

پرده من چون درید پرده در چرخ

در پس این پرده، پرده چند نوازم

چاره من چون به دست چاره گران نیست