گویی که مرا باز ندانی چو ببینی

آهی که برآرم ز شرر باز ندانم

روی تو که هرگز ز خیالم نشود دور

از بس که بگریم به نظر باز ندانم

شاید چو نمی بینمت ار باز ندانم

اشکم که همی از دم سردم چو جگر بست

بر چهره زردم ز جگر باز ندانم