چون روی تو شعله ای برآورد

جان می دهم ای دریغ جانم

عمری چو قلم به سر دویدم

گفتم مگر از رسیدگانم

بگشاد به غیب دیدگانم

معلومم شد که هرچه عمری

دانسته ام از تو من خود آنم