نوش کردن زهر قاتل چون کنم

همچو مرغ نیم بسمل بال و پر

می زنم تا خویش بسمل چون کنم

بر امید قطره ای آب حیات

چون دلم خون گشت و جان بر لب رسید

چاره جان داروی دل چون کنم

هر کسی گوید که این دردت ز چیست