زانکه آه از تنگنایی می کنم

غرقه زانم در بن دریای خون

کارزوی آشنایی می کنم

تنگ دل شد هر که آه من شنود

چون مرا باد است از وصلش به دست

خویشتن را خاک پایی می کنم

ای مرا چون جان ببین زاری من