ای مرا چون جان ببین زاری من

زانکه آه از تنگنایی می کنم

چون مرا باد است از وصلش به دست

خویشتن را خاک پایی می کنم

کین همه زاری ز جایی می کنم

گر دمی از دل برآمد بی غمت

این دم آن دم را قضایی می کنم