کین همه زاری ز جایی می کنم

چون مرا باد است از وصلش به دست

خویشتن را خاک پایی می کنم

ای مرا چون جان ببین زاری من

گر دمی از دل برآمد بی غمت

این دم آن دم را قضایی می کنم

چون غم تو کیمیای شادی است