دین رفت و بر میان جز زنار می نبینم

گر عاشقی برآور از جان دم اناالحق

زیرا که جای عاشق جز دار می نبینم

چون مرد دین نبودم کیش مغان گزیدم

اکنون ز نا تمامی نه مغ نه مومنم من

اندک ز دست دادم بسیار می نبینم

دردا که داد چون گل عطار دل به بادش