دردا که داد چون گل عطار دل به بادش

دین رفت و بر میان جز زنار می نبینم

اکنون ز نا تمامی نه مغ نه مومنم من

اندک ز دست دادم بسیار می نبینم

وز گلبن وصالش یک خار می نبینم