مرغ عشقم هر زمانی صد جهان

زانکه دایم بی من و ما می روم

سالک مطلق شدم چون آفتاب

لاجرم از سایه تنها می روم

بی پر و بی بال زیبا می روم

چون همه دانم ولیکن هیچ دان

لاجرم نادان و دانا می روم