ای همه تو هیچ چرا مانده ایم

چون تو سزاوار وجودی و بس

ما نه به حق نه به سزا مانده ایم

چون همه تو ما همه هیچ آمدیم

چون همه نه با تو و نه بی توییم

نه به بقا نه به فنا مانده ایم

در خم چوگان سر زلف تو