سوخته خوف و رجا مانده ایم

در خم چوگان سر زلف تو

گوی صفت بی سر و پا مانده ایم

پاک کن از ما دل ما زانکه ما

ما چو فریدیم نه نیک و نه بد

کز دو جهان فرد تو را مانده ایم