با تو که پردازد اگر راستی است

پرده درد است که بنواختیم

نه که نه ما بابت درد توییم

زانکه ز درد تو بنگداختیم

چون همه از خویش نپرداختیم

جز سخنی بهره عطار نیست

زان به سخن تیغ زبان آختیم