ترک خودی خویش به یکبار گرفتیم

از هر دو جهان مهر یکی را بگزیدیم

و از آرزوی او کم اغیار گرفتیم

گفتند خودی تو درین راه حجاب است

ای بس که چو پروانه پر سوخته از شمع

در کوی رجا دامن پندار گرفتیم

از کعبه جان چون که ندیدیم نشانی