ای بس که چو پروانه پر سوخته از شمع

و از آرزوی او کم اغیار گرفتیم

گفتند خودی تو درین راه حجاب است

ترک خودی خویش به یکبار گرفتیم

در کوی رجا دامن پندار گرفتیم

از کعبه جان چون که ندیدیم نشانی

از کعبه ظاهر ره خمار گرفتیم