از کعبه ظاهر ره خمار گرفتیم

ای بس که چو پروانه پر سوخته از شمع

در کوی رجا دامن پندار گرفتیم

از کعبه جان چون که ندیدیم نشانی

از خرقه و تسبیح چو جز نام ندیدیم

چه خرقه چه تسبیح که زنار گرفتیم

زین دین به تزویر چو دل خیره فروماند